آلبوم نمیاد با صدای کیوان داوودی

اولین آلبوم کیوان داوودی به نام نمیاد از شرکت پیام اسلام به بازار عرضه شد. پخش این آلبوم بر عهده شرکت آونگ است که گویا سرمایه گذار این اثر هم بوده است.

آلبوم نمیاد با انبوهی از ملودی های آشنا و تکراری عرضه شده و به غیر از تنظیم های دیجیتالی پر سر و صداتر نسبت به قطعات اصلی و تغییر بعضا ناهماهنگ ترانه ها ویژگی خاصی ندارد. در عین حال می تواند مورد توجه بخشی از دوستداران تنظیم های پرانرژی و شبه تکنو قرار بگیرد.

در عین حال نکته ای که در این آلبوم وجود دارد شماره مجوز آن است که همطراز با آلبوم های زمستان 1386 است. در واقع یک سال و نیم تاخیر!! اگر منصفانه قضاوت کنیم، با اینکه ملودی های تکراری در این آلبوم وجود دارد، ولی اگر در زمان خود به بازار عرضه شده بود، قطعا استقبال بهتری از آن می شد و به ایده آل های زمان خود نیز نزدیک تر بود. در واقع گذشت زمان به این آلبوم ضربه زده است. دلیل تاخیر عرضه شدن این آلبوم با وجود مهیا بودن شرایط ظاهری مشخص نیست.

اینسرت آلبوم عکسی از خواننده در زمینه ای کاملا سیاه است که نام آلبوم و خواننده در زیر آن نوشته شده است. در پشت جلد عکس بزرگتری از خواننده چاپ شده و گویا تاکید ویژه ای روی تصویر خواننده داشته تا از این طریق نیز خریداران را ترغیب کند. در داخل اینسرت نیز دو عکس کوچک از خواننده چاپ شده و در کنار آنها اطلاعات آلبوم، تراک ها، آهنگساز و نوازندگان آورده شده است. نکته قابل توجه دیگر در این آلبوم عدم وجود نام ترانه سرایان است و فقط نام محمد علی شیرازی به عنوان ترانه سرای تراک هرگز هرگز در روی سی دی نوشته شده است!

آلبوم 36 و نیم دقیقه ای نمیاد دارای 9 قطعه است که آهنگساز قطعات ادریس فروغی است و تنظیم کارها بر عهده شهاب الدین قصی وند مقدم و انوشیروان تقوی ( یک قطعه ) بوده است. یکی از ترانه ها از استاد محمد علی شیرازی است.

قطعه اول ( نمیاد ) با ملودی آشنا و تکراری و البته زیبا، ترانه ای مناسب روی آن قرار داده شده و با تنظیمی پر انرژی و شاید جذاب، قطعه ای مناسب برای ابتدای آلبوم است. صدای خواننده قابل قبول است ولی طرز اجرای مناسبی ندارد.

قطعه دوم (با تو آروم می گیرم ) باز هم ملودی آشنا و تکراری مربوط به چند سال پیش با تنظیمی دیجیتالی و بدون خلاقیت ویژه و ترانه ای که خواننده در قسمت هایی با زحمت و با کشیدن های بی مورد کلمات آن را در قالب ملودی اجرا می کند. این تراک 3 دقیقه ای در مجموع قطعه ای زیبا نیست.

قطعه سوم (یه ذره فکر من باش ) باز هم ملودی تکراری و آشنا مربوط به بابک جهانبخش که نسبت به تراک اصل باز هم ضعیف تر است و تنها نقطه قوت آن در تنظیم قسمت های بی کلام است که کمی زیباتر کار شده است. ترانه ای که باز هم به ملودی خورانده شده است.

قطعه چهارم ( هرگز هرگز ) با ترانه محمد علی شیرازی. نام این تراک در اینسرت به عنوان تراک آخر است. این قطعه بازخوانی شده با تنظیم انوشیروان تقوی است و با ویژگی های مشخص کارهای او، ریتم ثابت و شلوغ دیجیتالی دارد. ترانه بسیار زیبای این قطعه نقطه قوت کار است. خواننده اجرای مناسبی در این تراک ندارد. مشخص نیست کار آهنگساز در این آلبوم چه بوده است؟

قطعه پنجم ( نصیحت ) ملودی آرام که خواننده ترانه را به آرامی اجرا می کند. این قطعه بعد از 4 تراک سریع و تند، فضای آلبوم را کمی تغییر می دهد. تنظیم نسبتا مناسب، این قطعه را در زمره کارهای نسبتا خوب آلبوم قرار داده است.

قطعه ششم ( رفتن تو ) تنظیمی دیجیتالی و شبه تکنو. ابتدای تراک اجرای خواننده منقطع است و آرام آرام اوج می گیرد و قسمتی را به خوبی در اوج اجرا می کند تا قدرت صدای خود را نیز نشان دهد. در این قطعه 3 دقیقه ای هماهنگی مناسبی بین قسمت های مختلف تراک وجود ندارد.

قطعه هفتم (قصه ما تمومه) قطعه ای آرام و زیبا که خواننده با ریتم کندی ترانه را اجرا می کند. ترانه ای با مضمون گلایه داشتن از یار که اجرای ترانه خیلی زیبا نیست. نوازندگی بابک یوسفی در قسمت های بی کلام به زیبایی تراک کمک کرده است. تنظیم این قطعه 5 دقیقه ای هم مناسب فضای تراک است.

قطعه هشتم ( تربت اجدادی من ) با ترانه ای زیبا برای سرزمین آذربایجان که احتمالا زادگاه خواننده است، با ملودی و تنظیم مناسب که خواننده به زیبای این قطعه را اجرا کرده است.

قطعه نهم ( میکس ) قطعه ای با ریتم تند، پر انرژی و دیجیتالی مطابق قطعات میکس.

آلبوم نمیاد در مجموعه ای متوسط است که نقطه قوت و یا نوآوری خاصی ندارد. بهترین قطعات آلبوم ملودی های تکراری دارد و تنظیم های قطعات مانند کارهای مرسوم سال گذشته است. با این وجود شنوندگانی که به دنبال کارهای دیجیتالی و با انرژی هستند، شاید بتوانند ایده آل های خود را در این آلبوم بیابند. هم چنین صدای مناسب خواننده را نیز می توان به عنوان نکته ای مثبت در این آلبوم برشمرد.

آلبوم نمیاد با قیمت مناسب و کیفیت خوب در همه فروشگاه ها در دسترس است. مشخص است که کپی و دانلود از این آلبوم ها حتی با بالاترین نرخ هم کیفیت نامناسب و غیر قابل قبولی دارد